Prema političkoj teoriji glazbe | kulturpunkt

Vijesti Muzika

<

Prema političkoj teoriji glazbe

Zbirka eseja posvećena "političkoj teoriji glazbe", Pod oznakom popularno Chrisa Cutlera, besplatno je dostupna u izdanju novosadskog Centra za nove medije_kuda.org.

Piše: Vatroslav Miloš
  • A
  • +
  • -

Treba naglasiti jednu primarnu potrebu: da muzičari sami razviju teoriju muzike i kulture izvedenu iz svojih praksi. Takva teorija, praćena borbom za smislene forme, mora da bude početna tačka našeg delovanja. (Chris Cutler, "Progresivna" muzika, "progresivna" politika?)

Chris Cutler jedan je od ključnih aktera progresivnih tendencija u popularnoj glazbi, ali i jedan od autora koji je osjetio potrebu za sustavnim kritičkim i teorijskim proučavanjem popularne glazbe. Zajednički sa Fredom Frithom i Timom Hodgkinsonom, suradnicima iz grupe Henry Cow, pokrenuo je Rock in Opposition, inicijativu koja je artikulirala zahtjev za otporom prema glazbenoj industriji, a u svrhu promoviranja rada marginaliziranih muzičkih kolektiva. Također, njegova knjiga teorijskih i kritički tekstova o muzici naslovljena File under popular prvo je izdanje imala 1985. godine, a drugo 1991. godine, a u nakladi novosadskog Centra za nove medije_kuda.org i u prijevodu Ozrena Lazića sada izlazi i prvo srpsko-hrvatsko izdanje.

Knjiga Pod oznakom popularno u najkraćim crtama predstavlja "zbirku eseja o političkoj teoriji glazbe" koji se u koštac hvataju s čitavim nizom pojmova, ideja i problema s kojima se susrećemo u promišljanju suvremene popularne glazbe, kao i njenih avangardnijih stremljenja. 

Ključnim se pak smatra njegov esej naslovljen jednostavno Šta je popularna muzika?, kojim se, uzgred budi rečeno, i otvara ovo vrijedno izdanje. "U svakodnevnom govoru pojam 'popularno' je, šta god on značio, uvek suprotstavljen pojmu 'klasično' ili 'umetničko', što, istorijski gledano, izražava klasnu razliku", piše Culter i dodaje: "Ipak, u ovoj drugoj, 'progresivnoj' formi, nalazimo 'popularnu' muziku koja u velikoj meri sadrži značajne kvalitete karakteristične za umetničku i klasičnu muziku. Njeni društveni pogledi, način njenog nastanka i distribucije, njeni proizvodni odnosi mogu biti suštinski drugačiji, ali mnogi formalni elementi i naročito nivoi diskursa su suštinski isti. Od sve muzike koja se može nazvati popularnom, mislim da ove predstavljaju najznačajnije prelazne forme i nagoveštavaju nadolazeće promene. Takođe, one najjasnije upućuju na duboko i radikalno stremljenje (unutar industrijskog društva kao celine) ka izvornoj besklasnosti. Pod ovim mislim na kraj privilegija, nejednakosti i eksploatacije".

Knjiga Pod oznakom popularno, uz ilustracije Dirka Vallonsa, sadrži još i tekstove Nužnost i izbor u muzičkim formama – O muzičkim i tehničkim sredstvima i političkim potrebama, Sun Ra Intergalactic Search Arkestra, The Residents, Phil Ochs i Elvis Presley, Progresivna muzika u UK te "Progresivna" muzika, "progresivna" politika?, a besplatno je u elektroničkom formatu dostupna ovdje.

 

Objavio/la vatroslav [at] kulturpunkt.hr 26.10.2016

VEZANE VIJESTI

Umjetnost, edukacija i improvizacija

Piše: Vatroslav Miloš

Novosadski Festival u opoziciji platforma je za "uspostavljanje odnosa umjetnosti, edukacije i politike improvizacije".

Više od glazbe

Piše: Matija Mrakovčić
Diljem svijeta javne knjižnice digitaliziraju svoje muzičke kolekcije na Brailleovom pismu.

Osluškujući ništa

Piše: Vatroslav Miloš

Rad Lawrencea Englisha, Approaching Nothing, svojevrstan je nastavak, sonični odgovor na rad Presque Rien n° 1 kompozitora Luca Ferrarija iz 1967. godine.